Rozmiar czcionki: 

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Szkolenia dla pracowników wysokościowych Częstochowa

Reklama
Start BHP BHP Bezpieczne drabiny

Bezpieczne drabiny

 
Spis treści
Bezpieczne drabiny
Strona 2
Wszystkie strony

Bezpieczna drabinaPrzedmiotowe opracowanie nie obejmuje drabin mocowanych na stałe np. na budynkach, urządzeniach, konstrukcja, obiektach lub pojazdach, a także drabin specjalnych o szczególnym przeznaczeniu zawodowym jak drabin strażackich, drabin dachowych bądź też przejezdnych: magazynowych i schodów. Opisane regulacje obejmują drabiny przystawne i rozstawne przeznaczone do prac krótkotrwałych o niewielkim zakresie, które użytkowane są na co dzień w zakładach pracy oraz na terenie placów budów.

W dniu 29 grudnia 2009 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 października 2008 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn (Dz.U. Nr 199, poz. 1228), wprowadzające do prawa krajowego przepisy dyrektywy maszynowej nr 2006/42/WE. Z zapisów dyrektywy oraz rozporządzenia wynika jednoznacznie, że drabina nie jest maszyną, więc producent nie musi wystawiać deklaracji zgodności oraz nanosić znaku CE. Stwierdzić należy, że do drabin nie mają zastosowania jakiekolwiek dyrektywy oraz przepisy szczegółowe, stąd też drabina jako wyrób powinna odpowiadać jedynie wymaganiom przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Wskazana ustawa określa ogólne wymagania dotyczące bezpieczeństwa produktów, a także obowiązki producentów i dystrybutorów w zakresie bezpieczeństwa produktów oraz zasady i tryb sprawowania nadzoru w celu zapewnienia bezpieczeństwa produktów wprowadzanych na rynek.

Zapisy ustawy stosuje się m.in. do produktów, dla których przepisy odrębne nie określają szczegółowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa. Do tej kategorii wyrobów należy zakwalifikować drabiny. Zgodnie z ustawą produktem bezpiecznym jest produkt, który w zwykłych lub w innych, dających się w sposób uzasadniony przewidzieć, warunkach jego używania, z uwzględnieniem czasu korzystania z produktu, a także, w zależności od rodzaju produktu, sposobu uruchomienia oraz wymogów instalacji i konserwacji, nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem i uwzględniające wysoki poziom wymagań dotyczących ochrony zdrowia i życia ludzkiego. Przy ocenie bezpieczeństwa produktu należy uwzględnić:

  • cechy produktu, w tym jego skład, opakowanie, instrukcję montażu i uruchomienia,
    a także - biorąc pod uwagę rodzaj produktu - instrukcję instalacji i konserwacji;
  • oddziaływanie na inne produkty, jeżeli można w sposób uzasadniony przewidzieć,
    że będzie używany łącznie z innymi produktami;
  • wygląd produktu, jego oznakowanie, ostrzeżenia i instrukcje dotyczące jego użytkowania i postępowania
    z produktem zużytym oraz wszelkie inne udostępniane konsumentowi wskazówki lub informacje dotyczące produktu;
  • kategorie konsumentów narażonych na niebezpieczeństwo w związku z używaniem produktu,
    w szczególności dzieci i osoby starsze.

W przypadku, gdy brak jest szczegółowych przepisów Wspólnoty Europejskiej dotyczących bezpieczeństwa określonego produktu, produkt wprowadzony na rynek polski uznaje się za bezpieczny, jeżeli spełnia określone odrębnymi przepisami polskimi szczegółowe wymagania dotyczące bezpieczeństwa produktów. Domniemywa się, że produkt zgodny z normami zharmonizowanymi w rozumieniu przepisów o systemie oceny zgodności jest produktem bezpiecznym w zakresie wymagań objętych tymi normami. W przypadku braku przepisów lub norm zharmonizowanych, albo jeżeli produkt nie jest zgodny z normami zharmonizowanymi, bezpieczeństwo produktu ocenia się w szczególności z uwzględnieniem:

  • spełniania przez produkt dobrowolnych norm krajowych państw członkowskich Unii Europejskiej przenoszących normy europejskie, innych niż normy zharmonizowane w rozumieniu przepisów o systemie oceny zgodności,
  • spełniania przez produkt Polskich Norm;
  • zaleceń Komisji Europejskiej określających wskazówki co do oceny bezpieczeństwa produktu;
  • obowiązujących w danym sektorze zasad dobrej praktyki odnoszących się do bezpieczeństwa produktów;
  • aktualnego stanu wiedzy i techniki;
  • uzasadnionych oczekiwań konsumentów co do bezpieczeństwa produktu.

W przypadku drabin należy posługiwać się nieobligatoryjnymi Polskimi Normami:

Przedmiotowe normy dotyczą drabin przenośnych, z wyłączeniem drabin o specjalnym przeznaczeniu np. dla straży pożarnej i ustalają wymiary funkcjonalne, techniczne wymagania bezpieczeństwa m.in. dotyczące stosowanych materiałów oraz warunków ich przetwarzania w gotowy produkt, a także rodzaje badań, jakim drabina powinna być poddana (wytrzymałość, ugięcia, skręcanie szczebli, itp.). Z normy wynika, że drabina powinna posiadać trwała znakowanie zawierające:

  • nazwę producenta/dostawcy,
  • oznakowanie znakiem "EN 131",
  • rodzaj drabiny,
  • rok i miesiąc wykonania i/lub numer serii,
  • oznaczenie nachylenia drabiny, jeżeli to nie wynika z rodzaju budowy,
  • największe dopuszczalne obciążenie.

Do drabiny powinna być załączona kompletna instrukcja użytkowania opisujących następujące zagadnienia:

  • czynności przed użytkowaniem,
  • pozycjonowanie i ustawianie drabin,
  • użytkowanie drabiny,
  • naprawa, konserwacja i magazynowanie.

Biorąc powyższe na uwadze należy zastanowić się, co zrobić w przypadku drabin wykonanych we własnym zakresie np. na placach budowy. Zgodnie z ustawą o ogólnym bezpieczeństwie produktów w takim stanie rzeczy producentem drabiny stał się pracodawca lub też osoba, która drabinę wykonała. Wobec powyższego na osobach tych spoczywa obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa drabiny i wykonania jej zgodnie z Polskimi Normami, zasadami dobrej praktyki oraz wiedzą techniczną.

Wskazać należy, że z § 108 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r.
w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy wynika, że drabiny winny posiadać odpowiednią wytrzymałość na przewidywane obciążenie. Stąd też wytrzymałość drabiny powinna być udokumentowana przez producenta, a w przypadku drabin wykonanych na budowie wymóg ten nie jest możliwy do udowodnienia.

Warto zauważyć, że dla drabin wyprodukowanych przed 1 maja 2004 r obowiązkowe była przeprowadzenie certyfikacji przez Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A., która po zakończeniu procesu certyfikacji kończyła się oznakowaniem drabiny znakiem "B". Z dniem
l maja 2004 r. ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250 z późn. zm.) przestała obowiązywać, a tym samym obowiązkowa certyfikacja na znak bezpieczeństwa.

 



 

Więcej artykułów:

Film promujący numer 112

Bądź na bieżąco: Zapisz się na newsletter!Subskrybuj RSS!znamibezpiecznie na facebooku!znamibezpiecznie na youtube!

Szkolenie e-learning

busyLoading...

Partnerzy

Czy wiesz, że...

Podczas ostatnich 100 lat w Tatrach i na Podtatrzu zanotowano 10 przypadków poranienia ludzi przez niedźwiedzie. Jedyne dwa przypadki śmiertelne zdarzyły się w 1927 roku. W 2007 głośno było o zabiciu półtorarocznego niedźwiadka, co było pierwszym takim przypadkiem w historii tatrzańskiego Parku Narodowego.

Akademia Pierwszej Pomocy szkolenia Częstochowa

Sklep apteczki instrukcja pierwszej pomocy

STaC obsługa BHP Częstochowa

Europejska Karta Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego


Szkolenia z pierwszej pomocy  |   Obsługa i szkolenia BHP Częstochowa
kontakt